Powrót na trasę – pierwszy krok na nowo.

Stało się. W końcu zapadła decyzja – czas wrócić do biegania. Po miesiącach bezruchu, kiedy sport był jedynie mglistym wspomnieniem, postanowiłem przełamać marazm i wziąć sprawy w swoje ręce. Dziś nadszedł ten dzień – dzień pierwszego kroku. Spakowałem buty, założyłem sportowe ciuchy i pojechałem na Zbiornik Racibórz Dolny, żeby spróbować sił na nowo.

To miejsce od dawna chodziło mi po głowie – nie tylko ze względu na bliskość Raciborza, ale też przez swoją urodę. Przyroda, przestrzeń, spokój – idealna sceneria dla kogoś, kto wraca do biegania po dłuższej przerwie.

Od zawsze mam jednak jeden problem – lewa noga. Niby nic wielkiego, ale odczuwalny ból towarzyszy mi przy każdym powrocie do aktywności. Wiedziałem już, że winowajcą jest wkładka do buta. Twarda, źle wyprofilowana, zamiast pomagać – pogarsza sytuację. Dlatego tym razem sięgnąłem po inną, kupioną kiedyś z nadzieją, że przyniesie ulgę. Założyłem ją z myślą, że to może być klucz do bezbolesnego biegania.

Niestety, rzeczywistość szybko zweryfikowała moje nadzieje. Już po kilku minutach wiedziałem, że lekko nie będzie. Ból pojawił się szybko i to na tyle dotkliwy, że zamiast biegu wyszedł marszobieg. Trochę biegu, trochę marszu, więcej walki niż płynnego ruchu.

Nie oszukuję się – po półrocznej przerwie nie oczekiwałem cudów. Nie miałem złudzeń, że nagle wrócę na trasę jak zawodowiec. Liczyłem się z tym, że oddech będzie ciężki, a tempo żółwie. Ale nie spodziewałem się, że największym przeciwnikiem okaże się nie kondycja, lecz ból.

Mimo wszystko – jestem zadowolony. Serio. Entuzjazm mnie nie opuszcza. Zrobiłem pierwszy krok. Zmierzyłem się z własnymi ograniczeniami i mimo że nie było lekko, to czuję satysfakcję. Nie poddaję się – wręcz przeciwnie. To dopiero początek. Wiem, że będzie lepiej.

Zbiornik Racibórz Dolny okazał się pięknym miejscem na ten pierwszy powrót. Lekko dzikie, nieoczywiste tereny między stawami mogą sprawić, że łatwo się zgubić – ale w tym też jest pewien urok. To przestrzeń, która zachęca do biegania, eksplorowania, bycia blisko natury. I choć dziś nie wybiegłem z siebie wszystkiego, to wiem, że wrócę tam. Bo to miejsce ma w sobie coś, co przyciąga.

Do następnego razu. Silniejszy, bardziej przygotowany – i z wiarą, że tym razem lewa noga da mi więcej swobody.